Drugie życie dekielka

Koleżanki dekupażystki mają na to pewnie lepsze sposoby i preparaty, ale ja posłużyłam się metodą chałupniczą. Mam sporo małych słoiczków o różnych (czasem dziwnych) kształtach i postanowiłam wykorzystać je do segregowania drobnicy w moim rękodzielniczym kramiku. Na pierwszy ogień poszło pięć dekielków, okazało się to banalnie proste i szybkie. Zamieszczam fotostory - może któraś z Was skorzysta z tego sposobu.

Potrzebne:
nakrętki, klej vikolowy, pędzelek, papierowa serwetka, coś do polakierowania (u mnie lakier akrylowy w spreju ze sklepu z lakierami samochodowymi)

Z serwetki wycinamy koło nieco większe od średnicy dekielka (żeby starczyło na wierzch i boki z lekką zakładką). Używamy warstwy serwetki z nadrukiem, resztę oddzielamy (fot. 1). Smarujemy górę nakrętki cienką warstwą kleju (fot. 2) i przyklejamy ostrożnie serwetkę. Najlepiej etapami, pozbywając się fałdek. Cały czas trzeba uważać, żeby nie podrzeć serwetki. Te fragmenty koła, które wystają poza dekielek, nacinamy (fot. 4). Smarujemy boki nakrętki i zaginamy po kolei powstałe paski (for. 5). Po skończeniu tego etapu mamy więc wystające końcówki, które będziemy zaginać i przyklejać do środka (fot. 7). Na koniec można lekko posmarować klejem, żeby zabezbieczyć dokładnie brzegi. Ważne, żeby używany klej był przezroczysty po wyschnięciu. Na zdjęciu 8 i 9 nakrętka jest już oklejona.

Po wyschnięciu kleju dla zabezpieczenia całość warto byłoby polakierować. Ja użyłam lakieru akrylowego, bo taki akurat miałam w domu. Na jedną z nakrętek nałożyłam sporo warstw lakieru i stała się śliska i błyszcząca - trochę przesadziłam :) Na resztę położyłam tylko po 2 warstwy lakieru, są lekko chropowate pod palcami, ale serwetka zabezpieczona - tak myślę. Radzę wykonywać to w mocno wentylowanym pomieszczeniu albo na balkonie. Mój lakier bardzo śmierdział i przyprawiał o ból głowy. A należę do tych osób, które generalnie lubią zapachy lakieru czy benzyny :)

Jeśli któraś z Was eksperymentowała z innymi rodzajami papieru albo tkaniną, chętnie dowiem się co i jak :)

***

Super słodkie cukieraski rozdają:

Noami, której śpiewamy razem STO LAT!

Magiczna Kartka, która prezentuje nową kolekcję papierów

The ScrapCake, gdzie prezentowane są nowe papiery

Do kolejek!

Broszki różniaste

Motyla noga! Jak na złość w łikend - kiedy miałabym czas na nadrobienie zaległości - zupełnie zostałam odcięta od netu. Staram się pozaglądać do Was i sukcesywnie zostawiać ślad, ale nie wiem jak mi idzie... Filc nadal nietknięty. Zostają więc zaszłości i starocie, których mam bardzo dużo, ale już chyba trochę wstyd pokazywać takie przeterminowane prace...

Broszka jedyna w swoim rodzaju, bo: a) jedyna o takim kształcie, b) i w takiej kolorystyce:

A na karnawałową imprezę drobny akcent w postaci muszki. Albo kokardki, w zależności od potrzeb :)

***

Niedługo znowu wyjmę filc - w dobrej sprawie, więc frajda podwójna. Może i któraś z Was będzie miała możliwość przyłączenia się do akcji zbierania funduszy na leczenie 6-letniego Kuby? Potrzebne jest rękodzieło. Po kliknięciu otworzy się info na blogu kury D., koordynującej działania.

A blog Kuby i jego rodziców znajdziecie tutaj.

Nie ma to jak zacząć tydzień lewą nogą - tą od strony serca :) Ściskam Was!

Dzień Babci

Zaniedbuję nieco bloga, muszę też nadrobić zaległości i zobaczyć co dzieje się u Was. U mnie "martwy sezon" - chyba nadal odpoczywam od listopadowo-grudniowego filcowego szału i teraz nie zaglądam do niego wcale. Nie obmyślam nic nowego, cierpliwie czekam na pomysły. Jeśli nic z tego nie wyjdzie, wtedy zacznę się martwić :) Jedyne co zrobiłam to dwie kartki, jedna z nich na Dzień Babci. Zwyklaczek, ale częściowo na materiałach od Aśko (papier w kropki) i Wiśni (wycinanka), więc serdecznie dziękuję :) Napis nadrukowałam troszkę nie w tym miejscu (ledwo się zmieścił), a brzegi potraktowałam bezużytecznymi dla mnie cieniami do powiek w odcieniach brązu :) Trzeba sobie jakoś radzić :)

Życzę Wam udanego łikendu!

U mnie śnieg!

Pierwszy tej zimy, który utrzymuje się dłużej niż kilka minut, pada od rana, spokojnie, miarowo, przykrywa wszystkie brudy i na pewno dobrze się lepi... co mam zamiar dzisiaj sprawdzić.

A skoro zimowo się zrobiło, to coś na ocieplenie szyi:

i kożucha :)

Śnieżnie pozdrawiam!

Fiszkownik

Siedzi mój Luby w bibliotece, przegląda stare gazety i dojrzał do myśli, że powinien robić fiszki. Czyli kartki z notatkami, żeby nie wracać do czytelni, ale móc skorzystać z nich w każdej chwili. Pojedyncze kartki można ułożyć tematycznie, chronologicznie i pewnie na różne inne sposoby. Dlatego powstało też pudełko dopasowane do fiszek wielkością, ale na razie jest szare i wygląda jak od butów.

Fiszkownik ma format A6, kartki w kratkę. Na okładce - zupełnie przypadkiem - papier z ILS, który nawet pasuje do wodnych klimatów :) Okładka jest płaska, żeby zbytnio nie ucierpiała podczas podróży w torbie.

Ostatnio zarzuciłam produkcję filcową. Odpoczywam po okresie przedświątecznym :)