Część druga urlopowych wojaży

Część pierwsza - tutaj

Po Jeziorach Plitwickich kolejnym przystankiem w Chorwacji było Sukošan - senne miasteczko, które miało być naszą bazą wypadową do Zadaru. Mieszkamy przy bardzo ruchliwej ulicy Franjo Tuđmana - pewnie w każdym chorwackim mieście znajdzie się arteria o tej nazwie, był on bowiem pierwszym prezydentem Chorwacji. Idąc w stronę plaży, przechodziliśmy obok domów i ogrodów tubylców, a tam flora zupełnie inna od naszej, zamiast swojskich jabłonek czy grusz - drzewa oliwkowe, ogromne winorośle, figowce, granaty, palmy, egzotyczne kwiaty i papryka. Droga była więc niezwykła, chociaż miejscowość pusta i taka trochę smutna, że to już po sezonie :)

Na plaży (oczywiście kamienisto-wybetonowanej) po kilku minutach zaczęło robić się ciemno, a od południa nadciągała wielka chmura. Po chwili wszyscy uciekali, a my zaczęliśmy pstrykać zdjęcia i ostatecznie schroniliśmy się w nieczynnym koktajl-barze pod trzcinowy parasolami :) Było tak ciemno, że aparat zwariował i sam z siebie zrobił prawie czarno-białe zdjęcie - ja nic przy nim nie majstrowałam!

Kolejny przystanek - Zadar. Zajadaliśmy się lodami, weszliśmy na wieżę podziwiać widoki (pozaglądaliśmy ludziom na tarasy) i słuchaliśmy morskich organów.

Po drodze do Splitu zwiedzamy Šibenik, miasto o starym rodowodzie, bo założone przez plemiona chorwackie jeszcze zanim przybyli tu Ilirowie czy Rzymianie. Dosłownie czuć, że jesteśmy w klimacie śródziemnomorskim - na skwerkach w centrum rosną ogromne krzaki rozmarynu, odwiedzamy też (bardzo ziołowy, ale nie tylko) średniowieczny ogród przy klasztorze św. Wawrzyńca.

Mimo że dzisiejsza relacja wydaje się krótka, uwierzcie, że napracowałam się przy wyborze zdjęć :)
C.d.n.

Serialomania ujęta w zeszycie

Jesień... Oprócz pięknych widoków trzy główne atrakcje to jak co roku: herbaciane wieczory pod kocem i rozpoczęcie okresu miodowo-cytrynowego, katalog IKEA (papierowej wersji jeszcze nie macałam, ale ta chwila jest już blisko) i seriale, których nowe sezony pojawiają się właśnie na przełomie września i października. Nowy sezon, to i nowy zeszycik. W zeszłym roku było skromnie, w tym postanowiłam wykorzystać wycięty z gazety obrazek, chociaż popkornu w trakcie oglądania nie jem. Nie siedzę też bezczynnie na kanapie, wolę, kiedy serial w komputerze towarzyszy mi przy majstrowaniu. Po komentarzach pod poprzednim postem wnoszę, że i Wy macie podobnie :) Ktoś jeszcze chce się przyznać?

Jak zwykle recykling - środek z resztkowych papierów, okładka zeszłoroczna, ale oklejona na nowo torebką od żelków. Żeby milej mi się patrzyło, notesik w energetycznych kolorach:

 A tu jeszcze ujęcie mojej pamiątki z Bośni i Hercegowiny - chyba gumki do mazania :)

Śliczny goryl, prawda? :)

Co robię jak zerkam

Zaległa broszka - duża, może z 10 cm średnicy, w neutralnych szarościach. Co się przy niej nagimnastykowałam, to moje. Jej zrobienie pochłonęło kupę czasu, ale jak zawsze w takich momentach - czy obieram 20 kg pomidorów, czy majstruję przy podobnym projekcie, włączam w komputerze jakiegoś przeszkadzacza (czytaj: serial) i pracuję, od czasu do czasu zerkając. W większości jednak tylko słucham :)

Weekend się zbliża, planujecie jakieś jesienne projekty? Bo ja chyba muszę się zabrać, inaczej nie zdążę do zimy :)

Środowe myki - alfabety raz jeszcze

Zeszłotygodniowy post na temat gazetowych literek wymaga pewnego uzupełnienia. W końcu nie samą prasą człowiek żyje! Dla mnie innym źródłem alfabetów-nie-gotowców są komputerowe czcionki. Jak każda recyklingowa czynność, wymaga to jednak pewnego poświęcenia - chociażby czasu, żeby wydrukować i wyciąć.

Zdarza mi się czasem szperać na stronach z czcionkami (ostatnio dafont.com) i odławiać te, które mi się podobają i mogą się przydać.  Najbardziej pożądane są fonty z polskimi znakami, chociaż większość ich nie ma. Jeśli jednak korzystacie z jakiegoś programu graficznego czy nawet painta, łatwo dorobicie ogonek lub kreseczkę używając w tym celu przecinka. Zawsze można też domalować je ręcznie na wydruku. Jeśli drukujecie, żeby wyciąć i nakleić, po prostu wydrukujcie też dodatkowy przecinek lub kropkę.

Ponieważ czcionek mam multum, robię kolejną rzecz, która Nulka nazwałaby zmonkizowaną bardziej, niż u samego Monka :))) Bo tak podsumowała moje segregowanie literek, haha :) Przyznaję więc, że choć nigdy nie uważałam siebie za pedantkę, ze środowych myków wynika, że chyba nią jestem. No cóż, trudno... :)

Mam więc plik w wordzie, w którym niektóre czcionki (te, które wydają mi się ładne :) są zapisane - jest to lista nazw czcionek napisana z użyciem tych fontów, a przy posiadających polskie znaki, mam też zapisane "ąęźć", żeby szybko się połapać. Ta lista naprawdę oszczędza mi długiego szukania i próbowania. Wygląda mniej więcej tak:

Jak widzicie, niektóre czcionki można by od razu wydrukować, wyciąć i używać - szczególnie te, w których każda literka jest jakby "oddzielna". Przykłady takich fontów:

Myślę, że ciekawą alternatywą dla specjalnych urządzeń będzie czcionka imitująca drukarkę dymo, np.:

Do wycinania świetnie nadaje się czcionka

Denne Shuffle

Bardzo ją lubię :) Użyłam jej tutaj:

Taką czcionkę wystarczy wydrukować w kolorze albo na kolorowym papierze, żeby od razu nabrała innego charakteru i dostosowała się do tonacji Waszej pracy. Można ją też pokolorować dopiero po wydrukowaniu. Nie jest trudna do wycięcia, więc nie zabiera to wiele czasu.

A Wy, macie swoje ulubione czcionki? Może zechcecie się podzielić i zdradzić ich nazwy?

W poprzednich środowych mykach:

alfabety z gazet

Pierścień mocy na jesienne dni

Czy wokół Was też tak jesiennie? Trochę szaro, deszczowo, ale pora idealna na herbatkę w wielkim kubasie, doprawioną miodem i cytryną. Wczoraj zaliczyliśmy też pierwsze (udane) grzybobranie. Nie wiem jak Wy, ale ja bardzo lubię jesień!

Jesienią i zimą zapewne do łask wróci filc, który na lato wydaje się czasem zbyt "ciężkim" i ciepłym materiałem. A kiedy robi się chłodniej, staje się idealny :) Nie oznacza to oczywiście, że kolory będą szaro-bure, u mnie taka opcja nie wchodzi w grę! Dlatego troszkę większy niż zwykle pierścionek (ale nie aż tak), w kontrastowych kolorach:

Jedno spojrzenie na kłykcie i uśmiechamy się szeroko.

Udanego dnia!

P.S. Dziękuję za ciepłe przyjęcie wakacyjnej relacji! Obecnie wydaje mi się trochę nie na miejscu, bo przejście od pogody letniej tam do jesiennej tu jest dość drastyczne, ale co zaczęłam, będę kontynuować :)